سلام...خیلی ها از نقش رسانه در خانواده ها صحبت کرده اند. اما شاید اگر از یک رسانه های اگر بپرسی نظرت چیست ؟ شانه ای بالا بیاندازد و بگوید خب راستش شغل ما این است که اصلا تاثیر ایجاد کنیم وگرنه اگر بی تاثیر باشیم که دیگر به درد نمیخوریم . اما خب حالا سوال اساسی اینجاست که چه تاثیری ؟ مثبت ؟ منفی؟عالی؟ ضعیف؟...

اگر از پدر و مادرها بپرسی انتظارتان از رسانه چیست ؟ میگویند: بازگویی نکات تربیتی/آموزش کودکان و نوجوانان/ حل مشکلات جوانان؟ و ارائه راهکار برای والدین . اگر از کودکان و نوجوانان و جوانان بپرسی می گویند: پخش برنامه های مفرح/ شکستن بعضی از این خطوط قرمز در برنامه ها / توجه به روحیه قشر کم سن و سال/ و...

خلاصه به تعداد آدمها نظر وجود دارد. اما ما میگوییم رسانه باید واقع گرا باشد. به تکرار نیفتد. نصیحتگرا نباشد چون مخاطب را فراری می دهد.نمایش واقعی از زندگی مردم بدهد فقط لوکس گرا و رویایی نباشد. اغراق نکند.چشم و همچشمی را رواج ندهد. موضوعات آن پشتوانه تحقیقی داشته باشد.نه در سنت غرق شود نه در مدرنیته.کلیشه در نقش مرد و زن نداشته باشد. بتسازی  در نقش هنر پیشه نکند.دغدغه بیخودی که اصلا چندان هم مهم نیست برای مردم درست نکند.به روز برنامه سازی کند.فرهنگهای را مسخره نکند اما با خرافات مقابله کند. نه در تعلقات دینی محو شود و نه بی خیال آن باشد. برنامه ها را با رویکرد امید بخشی بسازد نه ناامیدی.

این ها نه نظرات شخصی که نظرات همگانی است. شما هم اگر نظری دارید می توانید نظر بدهید. مشتاقانه می خوانم.